Leki psychotropowe, antydepresanty

 
Kolejny problem polega na tym że leki psychotropowe odmiennie oddziaływają w różnych sytuacjach na różne stany psychiczne. Stosowane leki mogą wywoływać różny efekt w obrębie tych samych receptorów danego neuronu i podobne efekty w obrębie różnych receptorów tego samego neuronu. Zażywanie leków u różnych osób może dawać zupełnie inne rezultaty i wszystko to działa na zasadzie prób i błędów.

Żaden z leków psychotropowych nie zwalcza przyczyny choroby polegającej na nieprawidłowym funkcjonowaniu neuroprzekaźników, jedynie stymuluje ich działanie.
Potrzebne jest dostarczenie do mózgu odpowiednich składników odżywczych, aminokwasów, witamin, minerałów, nienasyconych kwasów tłuszczowych i innych substancji które zlikwidują niedobory w mózgu, i są konieczne do prawidłowej produkcji neuroprzekaźników.

więcej na temat chemicznych leków psychotropowych i antydepresyjnych, skutków ubocznych  >>


Leki psychotropowe – grupa leków stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych.


Leki psychotropowe dzieli się na:
• leki normotymiczne (należące do l. przeciwdrgawkowych) → ATC (N03)
• leki psycholeptyczne → ATC (N05)
        leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki, duże trankwilizery)
•       leki przeciwlękowe (anksjolityki, uspokajające, małe trankwilizery)
•       leki nasenne i uspokajające
• leki psychoanaleptyczne → ATC (N06)
•       leki przeciwdepresyjne (antydepresanty) - więcej
•       leki psychostymulujące i nootropowe


Wszystkie leki psychotropowe zapisywane są wyłącznie na receptę lekarską i powinny być przydzielane wyłącznie przez lekarza psychiatrę i zażywane pod jego kontrolą.
Przewlekłe przyjmowanie leków psychotropowych powinno być połączone z wykonywaniem co jakiś czas badań krwi: morfologii, poziomu enzymów wątrobowych (ALAT orazAspAT), elektrolitów w surowicy (sód, potas, chlorki) oraz poziomu glukozy we krwi; należy również wykonywać co jakiś czas badanie moczu.
Leki przeciwlękowe są bardzo często przypisywane przez lekarzy rodzinnych, należy jednak pamiętać, że nie należy ich przyjmować dłużej niż miesiąc ponieważ mają właściwości uzależniające. Jeżeli pacjent wymaga dłuższego stosowania anksjolityków powinno się to odbywać pod kontrolą lekarza psychiatry.

Pokrewne lekom psychotropowym są substancje zaburzające funkcje psychiczne − psychodeliki, zwane inaczej środkami psychodysleptycznymi oraz halucynogennymi (potocznie halucynogeny).

   /źródło: wikipedia.pl/



Czym są antydepresanty?

Na początku swego istnienia antydepresanty przepisywane były głównie w przypadkach depresji - dzisiaj lekarze przepisują je na wiele innych dolegliwości.
Starszym rodzajem leków antydepresyjnych były tzw. leki trójcykliczne. Z biegiem czasu ich miejsce zajęły SSRI (Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny SSRI- Selective Serotonin Reuptake Inhibitor), które wpływają bezpośrednio na produkcję serotoniny w mózgu.
Spośród antydepresantów to właśnie SSRI są obecnie przepisywane najczęściej.
Lekarze oraz firmy farmaceutyczne utrzymują, że SSRI mają mniej efektów ubocznych niż leki starszej generacji. Niestety, w dłuższej perspektywie, lekarstwa te powodować mogą ogromne zniszczenia w organizmie.
choć fakt ten został opisany w wielu naukowych publikacjach, ogół środowiska medycznego wydaje się tego nie dostrzegać.


Mechanizm działania

Antydepresanty oddziaływują nie tylko na mózg, ale i na cały ludzki organizm.
Wywołują one wiele poważnych skutków ubocznych oraz posiadają silne działanie uzależniające.
Po zaprzestaniu ich przyjmowania, w przypadku wielu pacjentów - długoletniego, powrót do zdrowia zająć może długie miesiące a nawet lata.
Antydepresanty wpływają na ilość wydzielanej przez organizm serotoniny. Zwiększenie jej wydzielania doprowadza do zachwiania równowagi pomiędzy serotoniną, dopaminą i adrenaliną, a to uruchamia domina kolejnych zmian.
Z upływem czasu zbytnia ekspozycja neurotransmiterów na serotoninę powoduje wypalenie się receptorów. Tak wypalone receptory potrzebują czasu, by się zregenerować. Gdy odstawiamy lekarstwa zbyt szybko, narażamy się na ogromne cierpienie – wypalone receptory nie są w stanie należycie wypełniać swojej roli.


Antydepresanty i tolerancja odstawienna

W wielu przypadkach, po kilku latach zażywania antydepresantów, lekarstwo przestaje działać i pacjent zaczyna czuć się coraz gorzej (lęki, niepokój, depresja, zawroty głowy, problemy ze wzrokiem).
Wtedy lekarz zwykle podwyższa dawkę leku (co działa przez kolejny rok lub dwa) lub też przepisuje pacjentowi inny antydepresant.
Objawy tolerancji odstawiennej interpretowane są jako nawrót choroby.
Jeśli i to nie wystarcza, lekarz przepisuje leki antypsychotyczne i anksjolityczne (przeciwlękowe).
Pacjent wpada w spiralę uzależnienia - każdy kolejny lek leczy efekty uboczne leku poprzedniego.

Objawy tolerancji odstawiennej pogłębiać się mogą stopniowo przez okres kilku lat, choć pogorszenie nastąpić może również szybciej.


Niepożądana reakcja polekowa

U niektórych osób po zażyciu lekarstwa może wystąpić niepożądana reakcja na lek.
Dojść do niej może po kilku dniach lub tygodniach przyjmowania leku.
W niektórych przypadkach wystarczy nawet jego jednorazowe zażycie.
Objawy przypominają te doświadczane w przedłużonym syndromie odstawiennym.
W tym przypadku powrót do zdrowia zająć może co najmniej 15-24 miesięcy.


Metody ograniczania dawek

- nagłe odstawienie lekarstw – bardzo niebezpieczne, odradzane przez samych producentów leków, niesie ze sobą wystąpienie poważnych objawów fizykalnych i emocjonalnych, po zbyt szybkim odstawieniu lekarstw system nerwowy pogrąża się w chaosie
- przyjmowanie lekarstw naprzemiennie (np. co dwa dni) – również niebezpieczne, wprowadza system nerwowy w stan konfuzji
- regularne obniżanie dawki – takie podejście jest w większości wypadków najbezpieczniejsze i najbardziej skuteczne

Czy odstawienie antydepresantów powinno trwać nie dłużej niż miesiąc lub dwa, jak sugerują lekarze?

Nie, to za krótko. Jak pokazuje doświadczenie, osobom, którym udało się odstawić antydepresanty, zejście z lekarstw zajęło co najmniej rok (dawka 20 mg). Każda ograniczenie dawki powinno mieć miejsce co 2-3 tygodnie. W zależności od tego, jak się czujemy, ograniczenie dawki może nastąpić szybciej lub wolniej.
 

/źródło: antidepressantwithdrawal.info/



INTERAKCJE POMIĘDZY ŻYWNOŚCIĄ A LEKAMI – ZALECENIA


Aby uniknąć interakcji pomiędzy lekiem a żywnością, należy przestrzegać poniższych zasad:
• Zażywaj leki zgodnie z zaleceniami lekarza
• Czytaj ulotkę dołączoną do leku; jeśli czegoś nie rozumiesz, zapytaj lekarza lub farmaceutę
• Popijaj leki wodą (pełną szklanką), o ile nie zalecono inaczej
• Jeśli zalecenia mówią, że lek należy przyjąć bez posiłku lub składnik posiłku może zaburzać działanie leku, oznacza to, że najlepiej zażyć lek 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po nim
• Nie zażywaj preparatów witaminowo-mineralnych w tym samym czasie co leki, ponieważ mogą one zaburzać ich wchłanianie
• Jeśli zażywasz preparaty zawierające składniki roślinne, poinformuj o tym lekarza, składniki roślinne zawarte w preparatach mogą bowiem wpływać na działanie leków
• Unikaj popijania jakiegokolwiek leku sokiem grejpfrutowym, dopóki nie zapytasz lekarza bądź farmaceuty, czy lek ten nie stwarza ryzyka wystąpienia interakcji
• Nigdy nie zażywaj leków razem z napojami alkoholowym


Leki stosowane w chorobach układu nerwowego (przeciwdepresyjne, uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe)

Interakcje z żywnością


Inhibitory monoaminooksydazy

Moklobemid

Poprzez zablokowanie aktywności monoaminooksydazy na skutek działania leku hamowany jest metabolizm występującej w żywności tyraminy. Należy wyeliminować z diety produkty zawierające tyraminę, takie jak salami, pepperoni, sery (cheddar, ementaler, camembert, brie, blue, mozarella, parmezan, roquefort, stilton, gruyere), ryby (marynowane, wędzone), wątroba wołowa (przechowywana), wątróbka z kurczaka (przechowywana), sos sojowy, kawior, kiełbasa bolońska, koncentrat mięsny (w sosach i zupach), awokado, banany (przejrzałe), czekolada, figi (z puszki lub przejrzałe), bób, suplementy z drożdży, ekstrakt drożdżowy, kofeina (w dużych ilościach), wina typu vermouth, wino chianti, likiery chartreuse. Skutkiem interakcji leku z żywnością bogatą w tyraminę jest pobudzenie psychoruchowe, zwiększenie częstotliwości rytmu serca oraz gwałtowny, groźny dla życia i zdrowia wzrost ciśnienia krwi (czasami przełom nadciśnieniowy).


Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne

Amitryptylina, imipramina

Posiłki z dużą zawartością tłuszczów (takie jak smażone jajka, bekon, masło, pełnotłuste mleko, smalec) powodują zwiększenie wchłaniania tych leków z przewodu pokarmowego. Dochodzi do zwiększenia stężenia leku i jego metabolitów we krwi.
Na skutek tej interakcji może się zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych leku, takich jak zwiększenie częstotliwości rytmu serca, spadek ciśnienia, napady drgawek, pobudzenie, zaburzenia świadomości i rozszerzenie źrenic.

Błonnik (otręby, płatki owsiane) zmniejsza wchłanianie leku z przewodu pokarmowego w wyniku jego adsorpcji. Dochodzi do zmniejszenia stężenia leku we krwi i możliwy jest brak skuteczności terapii. Na skutek spożywania alkoholu w czasie leczenia metabolizm leku zostaje zmniejszony, co powoduje zwiększenie jego stężenia we krwi. Nasila się również działanie alkoholu.


Leki przeciwdrgawkowe

Karbamazepina

Sok grejpfrutowy może wpłynąć na spowolnienie metabolizmu tej grupy leków. Dochodzi do zwiększenia stężenia leku we krwi i zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych: zaburzeń żołądkowo-jelitowych, zawrotów głowy, senności, niezborności ruchów, zaburzeń świadomości. Alkohol nasila działanie leku, co naraża pacjenta na wystąpienie takich objawów niepożądanych, jak zawroty głowy i senność.


Pochodne benzodiazepiny

Diazepam, triazolam, lorazepam

Na skutek spożywania alkoholu w czasie leczenia metabolizm leku zostaje zmniejszony, co powoduje zwiększenie jego stężenia we krwi. Pacjent narażony jest na senność, zaburzenia koncentracji, a w przypadku przedawkowania niebezpieczną dla życia depresję oddechową. Powinno się również unikać spożywania soku grejpfrutowego, który może spowodować zwiększenie stężenia leku we krwi i nasilać działania niepożądane.


Leki stosowane w chorobie Parkinsona

Lewodopa

Posiłek zmniejsza biodostępność leku, co naraża pacjenta na brak efektów terapeutycznych lub ich zmniejszenie.

/źródło: dieta.mp.pl/


Bezpieczne i wypróbowane przez nas naturalne antydepresanty:

Rhodiolin - różeniec górski (według nas produkt ten ma najsilniejsze działanie - Ocena redakcji: 5.0)
Strong Bones - wapń z magnezem (Ocena redakcji: 5.0)
mega Bcompl - witaminy z grupy B mega dawki (Ocena redakcji: 5.0)

Omega 3 - kwasy tłuszczowe omega 3 (ocena redakcji: 4.0 - minus za wolniejsze działanie)
Stress Management - kompleks witamin z grupy B (ocena redakcji: 4.0)

Próbowaliśmy również łączyć różne produkty. Jest to bowiem możliwe gdyż są to naturalne preparaty. Ku naszemu zdziwieniu połączenie produktów daje niewiarygodną siłę działania. Nasze spostrzeżenia pozwalają na sformułowanie tezy, iż produkty te wzięte razem są ponad 2 razy bardziej skuteczne niż gdy zastosujemy je osobno.

Jeśli więc podejmujecie decyzję jakie leki przyjmować, my zdecydowanie polecamy produkty naturalne. Są one dużo bezpieczniejsze dla zdrowia, nie uzależniają, a ich skuteczność jest często wyższa niż leków chemicznych.




Strona jest własnością Niezależnego Dystrybutora CaliVita International
Informacje umieszczone w tym serwisie służą wyłącznie do celów informacyjno - edukacyjnych, a nie do stawiania diagnozy, rozpoznawania czy sugerowania sposobów traktowania różnych chorób. Stan zdrowia i wszelkie jego zaburzenia winny być konsultowane z właściwymi służbami medycznymi. Nie jest celem wydawcy tego serwisu udzielanie medycznych rad, zalecenie środków bądź branie odpowiedzialności za osoby, które zdecydują się spróbować ich na sobie.